Cenab-ı Hak, Azrail aleyhisselâma:

«Ya Azrail! Bir kimsenin ruhunu alırken hiç üzüldügün oldu mu?», diye sordu. O:

Ya Rabbi her şey Sana malûm... Yalnız bir kulunun ruhunu alırken çok üzüldüm. O da bir gemi dalgalar arasında parçalanıp batmıştı. Fakat o gemide kundakta bir bebek vardı. Anasının ölümü em-rolunmuştu. Bebegin. annesinin ruhunu alırken çok üzüldüm. Sonra o, bebek bir tahta parçasının üzerinde karaya çıkarak kurtuldu ve öksüz kaldı, dedi.

Bu sefer Hakteâlâ: «Sevinerek ruhunu aldıgın bir kimse hatırlıyor musun?» diye sual etiginde, Azrail (a.s.):

Evet Ya Rab! Zalim bir hükümdar vardı. Halk ondan bîzar kalmıştı, işte o zalim Sultanın ruhunu kabzederken de sevindim, dedi. Allah (c.c.):

«Kim oldugunu hatırlıyor musun, o zalim padişahın?»

Azrail aleyhisselâm:

Hayır hatırlamıyorum Ya Rab, deyince Cenabı Hak şöyle buyurdu:

«Hani o anasının canını üzülerek kabzettigin bebek var ya, işte odur o zalim padişah!..»